beiaard

Een beiaard of carillon is een met een klavier bespeelbaar muziekinstrument, bestaande uit één of meerdere series klokken. Volgens de definitie van de Beiaard Wereld Federatie (World Carillon Federation ) dient een instrument uit minimaal 23 klokken te bestaan om carillon genoemd te mogen worden. Campanologie is de studie van klokken en beiaarden. Het instrument is in de Lage Landen in de 16e eeuw ontstaan, toen de rijkere steden hun kerktorens niet alleen voor het oog verfraaiden, maar ook een nieuw geluid toevoegden aan de torenklokken. De beroemdste klokkengieters waren de gebroeders Pieter en François Hemony in de zeventiende eeuw, die samenwerkten met de Utrechtse beiaardier Jacob van Eyck. Later kregen ook niet-kerkelijke gebouwen een beiaard, zoals bijvoorbeeld op belforten. Een beroemd voorbeeld is ook de beiaard in de universiteitsbibliotheek van Leuven. Hij telde (oorspronkelijk) 48 klokken, omdat de bibliotheek na de brand tijdens de Eerste Wereldoorlog werd heropgebouwd met geld van de 48 staten van Amerika. Op het vlak van het aantal beiaarden staan Nederland en de Verenigde Staten aan de top, met zo’n 200 instrumenten per land. Dan volgt België met ca. 85, verder gevolgd door Frankrijk, Duitsland en Denemarken. Vlaanderen telt in 2004 nog zo'n 66 werkende beiaarden. De beiaardschool van Mechelen geniet faam tot ver buiten de landsgrenzen.