De kerk werd voor het eerste vermeld in 1116. Tijdens haar lange geschiedenis werd ze meermaals beschadigd (Beeldenstorm en Wereldoorlog I), en weer opgebouwd (1922-1924) in neogotische stijl en 10 meter achterwaarts verplaatst. Het interieur bevat een romaanse doopvont en de laatgotische graftombe van Jacob de Thiennes en Katheline van Oignies.