Driebeukig bedehuis met koor, kruisbeuk en slanke westertoren, opgetrokken in baksteen, met sierelementen in witte zandsteen.
Het laatbarokke schip dateert van 1681. In 1786 werd de kerk met enkele traveeën en een nieuwe toren uitgebreid. Deze laatste ging in juli 1865 in de vlammen op. Hij werd hersteld en verhoogd met een klokkenverdieping.
Ook de kruisbeuk werd toen gebouwd.
De kerk werd gerestaureerd na de Eerste Wereldoorlog en na een torenbrand in 1982.