De gotische kerk is in verschillende bouwfasen opgetrokken tussen 1300 en 1500. Het bedehuis vertoont de kenmerken van de Brabantse Demergotiek: ijzerzandsteen als bouwmateriaal, kapiteelloze rondzuilen, grootmuren zonder zuilengalerij en brede blindnissen in de benedenmuur van het koor.
Het pronkstuk is het laat-14de-eeuwse centrale glasraam in het koor.
Het interieur omvat een doopvont van Nicolaas Coopmans (1538), een triptiek van Jan van Rillaar de Oude en een schrijn van Sint-Victorius.