Oorspronkelijk een romaanse kerk van omstreeks 1200, met een 16de-eeuwse koor en een noordelijke kruisbeuk met O.L.V.-kapel.
Gerestaureerd tussen 1890 en 1893 volgens de plannen van Hendrik Beyaert.
Begraafplaats van twee Prinsen de Rubempré, ridders van het Gulden Vlies, de eerste (+1707) in het koor en de tweede (+1743) in de Sint-Hubertuskapel.