kerk Sint-Amandus Erps, Erps-Kwerps
Adres: Dorpsplein 1 B-3071 Erps, Erps-Kwerps (Kortenberg), Dekenaat: Herent, Bisdom: Aartsbisdom
De Sint-Amanduskerk van Erps was oorspronkelijk een romaans kerkgebouw met een centrale vierkante toren die aansloot bij de traditie van de Schelderomaanse stijl van het bisdom Kamerrijk.
Op 26 mei 1706 brandde de kerk af nadat de bliksem op de kerk gevallen was. De abdis van Kortenberg, de tiendeheffer van Erps, wenste de restauratie niet te betalen. De rijkere pachters van het dorp waren bereid geldelijk tussen te komen voor de heropbouw.
Rond 1770 was de zuidergevel terug in slechte toestand. In 1773 werden twee nieuwe zijbeuken bijgebouwd omdat de oude niet meer te herstellen waren.
Het Louis XV-hoogaltaar in het koor dateert uit 1870 en telt een Sint-Amandusbeeld, de patroonheilige van de parochie, uit de 17de eeuw, en een schilderij waarop de H. Drievuldigheid is uitgebeeld.
De barokaltaren in de zijbeuken zijn afkomstig van de afgeschafte priorij van Groenendaal te Brussel (1785). De houten XV-lambrizering in het kerkkoor en de zijbeuken alsook de biechtstoelen dateren ook uit deze periode.
De doopvont uit arduin in Lodewijk XIV-stijl met een deksel in messing dateert uit 1724.
De later in het koor geplaatste eiken communiebank werd in 1764 vervaardigd.
Het orgel versierd met koning David werd in 1752 aan de kerk geleverd.
In 1785 maakte de bekende Aarschotse schilder, Pieter-Jozef Verhaghe, een volgeling van P.P. Rubens, twee schilderijen die zich in het koor bevinden. Ze stellen de H. Donatus en de H. Barbara voor.
In 1858 waren de toren en het koor van de kerk opnieuw erg vervallen. In 1864 werd de kerk volledig herbouwd in neo-gotiek en werd het koor vergroot, omdat ook de bevolking van de parochie Erps sterk was aangegroeid.
De Sint-Amanduskerk was ooit een bedevaartplaats waar de H. Barbara (tegen een onvoorziene dood), de H. Marcoen (tegen koningszeer) en de H. Cornelius (tegen vallende ziekte en veeziekte) vereerd werden. In het portaal vinden we grafmonumenten van Charles de Plaines van het Hof ter Brugge, in de 17de eeuw burgemeester van Leuven en van Cornlis van Boussele en Margaretha van Heylwighen, de 16de eeuwse eigenaars van het Schavenberghof te Erps.
Op 26 mei 1706 brandde de kerk af nadat de bliksem op de kerk gevallen was. De abdis van Kortenberg, de tiendeheffer van Erps, wenste de restauratie niet te betalen. De rijkere pachters van het dorp waren bereid geldelijk tussen te komen voor de heropbouw.
Rond 1770 was de zuidergevel terug in slechte toestand. In 1773 werden twee nieuwe zijbeuken bijgebouwd omdat de oude niet meer te herstellen waren.
Het Louis XV-hoogaltaar in het koor dateert uit 1870 en telt een Sint-Amandusbeeld, de patroonheilige van de parochie, uit de 17de eeuw, en een schilderij waarop de H. Drievuldigheid is uitgebeeld.
De barokaltaren in de zijbeuken zijn afkomstig van de afgeschafte priorij van Groenendaal te Brussel (1785). De houten XV-lambrizering in het kerkkoor en de zijbeuken alsook de biechtstoelen dateren ook uit deze periode.
De doopvont uit arduin in Lodewijk XIV-stijl met een deksel in messing dateert uit 1724.
De later in het koor geplaatste eiken communiebank werd in 1764 vervaardigd.
Het orgel versierd met koning David werd in 1752 aan de kerk geleverd.
In 1785 maakte de bekende Aarschotse schilder, Pieter-Jozef Verhaghe, een volgeling van P.P. Rubens, twee schilderijen die zich in het koor bevinden. Ze stellen de H. Donatus en de H. Barbara voor.
In 1858 waren de toren en het koor van de kerk opnieuw erg vervallen. In 1864 werd de kerk volledig herbouwd in neo-gotiek en werd het koor vergroot, omdat ook de bevolking van de parochie Erps sterk was aangegroeid.
De Sint-Amanduskerk was ooit een bedevaartplaats waar de H. Barbara (tegen een onvoorziene dood), de H. Marcoen (tegen koningszeer) en de H. Cornelius (tegen vallende ziekte en veeziekte) vereerd werden. In het portaal vinden we grafmonumenten van Charles de Plaines van het Hof ter Brugge, in de 17de eeuw burgemeester van Leuven en van Cornlis van Boussele en Margaretha van Heylwighen, de 16de eeuwse eigenaars van het Schavenberghof te Erps.