De Sint-Amandusparochie van Bekegem werd opgericht in de loop van de 13de eeuw. De eerste kerk, waarover geen gegevens voorhanden zijn, werd tijdens de religieuze onlusten van de 16de eeuw grotendeels verwoest. Tijdens de eerste decennia van de 17de eeuw werd de Sint-Amanduskerk herbouwd als een eenbeukige kruiskerk in sobere gotische stijl. De werken waren vermoedelijk voltooid in 1636, een datum die zowel op de barokke makelaar van de toegangspoort als op een steen in de westgevel aangegeven staat. In een van de zijmuren werd de 16de-eeuwse grafplaat van de familie Nocke ingemetseld. Het interieur werd sober afgewerkt met een houten gewelf, rustend op figuratieve consoles. De kerk werd in de loop van de 17de eeuw verfraaid met onder meer drie barokaltaren en een doopvont. Omstreeks het midden van de 19de eeuw bleek de kerk te klein geworden. Ze werd dan ook in 1856-1857 uitgebreid met twee smalle zijbeuken in neogotische stijl ontworpen door provinciaal architect Pierre Buyck. Bij grondige herstellingswerken aan de kerk in 1971-1972 werd een nieuw, banaal doksaal gebouwd en werden de altaren gedeeltelijk ontmanteld.
Het kerkhof rond de Sint-Amandskerk is afgezoomd door een dubbele rij lindebomen. Binnen het beschermde dorpsgezicht werden ook de 19de-eeuwse pastorie met de bijbehorende tuin en de toegangsdreef opgenomen.

Bron: Monumentaal West-Vlaanderen van Jeroen Cornilly