Pseudobasilikale kerk in ijzerzandsteen, baksteen en witte steen.
Driebeukig schip, kruisbeuk en driezijdig gesloten koor. De onderste helft van de eerste torengeleding is volledig in ijzerzandsteen opgetrokken, de bovenhelft en de vier overige geledingen in baksteen met speklagen in witte steen of ijzerzandsteen. De verjongende steunberen, de vijfhoekige traptoren aan de nordzijde en de torengevel zijn verlevendigd met spitboogomlijstingen in witte steen en spaarvelden met spitsboogfriezen.
Een tentdak bekroont het geheel. De westgevel van de toren wordt geopend door een hoge, smalle spitsboog in ijzerzandsteen die een korfboogdeur met oorspronkelijk beslagwerk, een pseudoballustrade en een venstertracering omlijst. Het bakstenen schip, met plint in ijzerzandsteen, wordt verlicht door witstenen spitsboogvensters.
De kruisbeukgevels zijn opgetrokken in witte steen, ijzerzandsteen en kalksteen. Naast de grote spitsboogramen in de kopgevels van de kruisbeuk zijn witstenen omlijstingen van dichtgemetselde vensters zichtbaar. De sporen van verbouwingen en de verscheidenheid aan materialen roepen een meer complexe bouwgeschiedenis op.
De kerk werd gerestaureerd in de jaren 1930.
Het koor van de huidige kerk dateert van omstreeks 1480. De toren werd gebouwd circa 1852.
Het schip werd verbouwd in de periode 1757-1758.