De driebeukige basilica is gelegen op een hoogte van 120 meter. Het feit dat dit dorpje ontstaan is boven op een heuveltop, samen met archeologische bewijzen, doet vermoeden dat het niet van Frankische origine is, maar van een nog oudere Keltische en/of Gallo-Romeinse komaf.
Tot de romaanse kerk van 1100 behoren nog het middenschip en de onderbouw van dwarsbouw en toren. Ook het oorspronkelijke portaal in de noorderbeuk bleef behouden. De niet-ingebouwde natuurstenen toren, vermoedelijk 13de-eeuws, werd op het einde van de 18de eeuw verhoogd. Ook de zijbeuken werden toen hoger opgetrokken. Het huidige gotische koor, met vijfzijdige sluiting, dateert uit de 15de eeuw. Tijdens de tweede helft van de 16de eeuw werd het transept verhoogd.
Het interieur heeft zijn zware rondboogarcaden met vierkante pijlers behouden, de oorspronkelijke beschildering daarentegen, ging verloren.