Inwijding van de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Zevekote door Mgr. Van Susteren op 8 september 1719. Deze vaak verbouwde kerk heeft een plattegrond in de vorm van een byzantijns kruis. De westertoren uit 1856 contrasteert erg met de rest van de kerk. Het merkwaardige orgel van A. J. Berger uit 1772 werd in 1993 gerestaureerd

De Onze-Lieve-Vrouwekerk van Zevekote werd gesticht tijdens de 13de eeuw door de abdij van Sint-Andries in Brugge.Het oudste kerkgebouw, dat men zijn hoge toren duidelijk herkenbaar is op de kaar van het Brugse Vrije van Pieter Pourbus (1571), werd tijdens de godsdienstroebelen van de 16de eeuw grotendeels vernield. Vanaf 1611 werd gestart met het herbouwen van een eenbeukige kruiskerk. De ruwbouw was voltooid in 1629, aangezien de rekeningen van dat jaar het dekken van het dak vermelden.
De kerk werd in 1719 herwijd door de Brugse bisschop Van Susteren, wat erop wijst dat zij tijdens de vroege 18de eeuw grondig hersteld of zelfs gedeeltelijk herbouwd werd.
Het sobere interieur bewaart in het koor nog vier kraagstenen in de vorm van engelenkopjes, waarop vroeger de gewelfribben rustten.
De huidige bakstenen westtoren werd opgetrokken in 1856 naar de plannen van provinciaal architect Pierre Buyck.
Het orgel, een instrument uit 1772 van Andries-Jacob Berger, werd in 1993 gerestaureerd.
Het als dorpsgezicht beschermde kerkhof is gedeeltelijk afgesloten met een bakstenen muur uit 1869 en gedeeltelijk met een beukenhaag.
Op het kerkhof bleven heel wat laat-19de en vroeg-20ste-eeuwse graftekens en enkele gietijzeren grafkruisen bewaard.
Bron: Monumentaal West-Vlaanderen van Jeroen Cornilly